Ciąża i Poród

   Rzucawka poporodowa, eklampsja, najcięższa postać późnego zatrucia ciążowego, występująca zwykle pod koniec ciąży, podczas porodu, rzadziej w czasie połogu; napady drgawek, utrata przytomności, głębokie zaburzenia czynności nerek, wątroby, gospodarki wodno-elektrolitowej; najczęściej poprzedzona jest stanem przedrzucawkowym (gł. objawy: nadciśnienie, białkomocz, obrzęki kończyn, zmiany w dnie oka); przyczyny nie są dotychczas w pełni poznane; konieczne leczenie szpitalne; w zapobieganiu gł. znaczenie ma właściwa opieka nad ciężarną.

   Przydatki, część narządu rodnego kobiety; jajniki i jajowody wraz z otaczającą je tkanką łączną; zapalenie przydatków może się rozwijać wskutek zakażenia zstępującego (np. gruźlica) lub wstępującego z dolnych odcinków dróg rodnych (gronkowce, paciorkowce, dwoinki rzeżączki, grzyby itp.); powstawaniu zapaleń przydatków sprzyja m.in.: poród, połóg, brak higieny osobistej; jest to jedna z najczęstszych przyczyn niepłodności; leczenie gł. antybiotykami (w stanach ostrych) oraz balneologiczne (w stanach przewlekłych).

   Progesteron - steroidowy żeński hormon płciowy wytwarzany przez ciałko żółte i łożysko (w czasie ciąży).
Wydzielanie progesteronu wzrasta po owulacji, co
- przygotowuje błonę śluzową macicy na ewentualne przyjęcie zapłodnionego jaja
- hamuje skurcze macicy
- wstrzymuje dojrzewanie pęcherzyków Graafa
Hormon ten umożliwia implantację zapłodnionego jaja w błonie śluzowej macicy i utrzymanie ciąży. Jeśli do ciąży nie dojdzie, wydzielanie progesteronu zmniejsza się i dochodzi do menstruacji. W przeciwnym wypadku progesteron zaczyna być wytwarzany także przez łożysko i do piątego miesiąca ciąży jego produkcja jest na tyle duża, że ciałko żółte nie jest niezbędne do dalszego utrzymania ciąży.

W lecznictwie progesteron jest stosowany jest zapobiegawczo przy ryzyku poronienia, niewydolności ciałka żółtego, zatruciu ciążowym, zaburzeniach miesiączkowania.

   Posiew - podstawowa metoda diagnostyki mikrobiologicznej polegająca na przeniesieniu pobranego materiału biologicznego (ze środowiska, od pacjenta itd.) na odpowiednie podłoża mikrobiologiczne umożliwiające wzrost drobnoustrojów w taki sposób, aby ostatecznie uzyskać pojedyncze, odizolowane kolonie bakterii, czy grzybów. Posiew jest podstawą do identyfikacji drobnoustrojów, określenia (wykorzystując niektóre metody) ilości mikrobów w wyjściowej zawiesinie oraz określenia lekooporności.

   Porodem przedczesnym określa się poród występujący przed osiągnięciem wieku ciążowego, w którym płód uzyskuje optymalną zdolność do życia w środowisku pozamacicznym. Górną granicą wieku ciążowego dla porodu przedwczesnego jest ukończony 37 tydzień ciąży (259 dni).